Ko je zapravo Beogradska mumija? Srce je ostalo netaknuto, a ispod zavoja – zlatni tragovi
Foto: Narodni muzej
Vjerovatno nije mogao ni da nasluti Hadži Pavle Riđički da će njegova odluka da tokom posjete Egiptu, polovinom 19. vijeka, kupi jednu mumiju ostaviti takav trag. Upravo zahvaljujući ovom čovjeku, Beograd je dobio “svoju” mumiju.
U egipatskom gradu Luksoru je tokom obilaska ove drevne zemlje, Hadži Pavle kupio mumiju, za koju je kasnije utvrđeno da je pripadala svešteniku po imenu Nesmin, koji je bio iz Ahmima.
Juna daleke 1888. godine, ovaj dobrotvor poklanja beogradskom Narodnom muzeju ovu mumiju, koja je kasnije “prekrštena” u Beogradsku mumiju, kako je i danas poznata.
Darodavno pismo koje je Hadži Pavle tada uputio ovoj značajnoj kulturnoj instituciji sadržalo je i detalj, koji ne treba zaboraviti. Ne samo da je napisao da je njegova namjera bila rodoljubiva, nego je pored ostalog napomenuo i da mumiju nije kupio “za sebe, nego za srpski narod”.
Prvi put su stanovnici Beograda imali priliku da vide ovaj nevjerovatno značajan poklon već početkom avgusta 1888. godine. Od tada pa do danas, Beogradska mumija prošla je mnogo toga.
Sve do početka šezdesetih godina prošloga vijeka je bila uvrštena u stalnu muzejsku postavku. Nažalost, tada dolazi do određenih promjena u konceptu samog muzeja, pa Beogradska mumija “biva povučena i depo”, navedeno je na sajtu Narodnog muzeja u Beogradu.
Foto: Narodni muzej
Sve do 1992. godine, mumija je dio Arheološke zbirke, oformljene pri Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, kome je data na pozajmicu sa ciljem kako proučavanja, tako isto i za potrebe održavanja nastave na toj visokoškolskoj ustanovi.
U vrijeme kada su kuće, koje su pripadale braći Veličković i Miši Anastasijeviću korišćene za potrebe Narodnog muzeja, što se zbilo u periodu od 1893. do početka Velikog rata, stanovnici Beograda i svi ostali znatiželjnici, imali su prilike da vide ovaj značajan eksponat. Prostorija u kojoj se Beogradska mumija nalazila, nosila je naziv “Sala mumije”.
I u posljednje vrijeme, počev od 2012. godine je Narodni muzej nudio mogućnost zainteresovanima da vide Beogradsku mumiju, u okviru vođenih poseta za manje grupe ljudi. Mumija se izlaže u donjem dijelu kovčega i u vitrini od stakla, u kontrolisanim uslovima, kako ne bi došlo ni do kakvih oštećenja.
Nevjerovatna otkrića
Ne samo da je utvrđeno tačno da je u pitanju mumificirano tijelo sveštenika Nesmina, već je otriveno i još mnogo toga zanimljivog u vezi sa Beogradskom mumijom. Pored ostalog, poznato je i da je Nesmin imao oko 50 godina kada je preminuo, te da je njegova visina bila 165 centimetara.
Nokti na njegovim i nogama i rukama, što je posebno zanimljivo, bili su pozlaćeni. Utvrđeno je takođe da je najvjerovatnije živio oko 300. godine prije Hrista, kao i da su mu izvađena pluća, ali da je u njegovom tijelu ostalo srce. Razlog za to vezuje se za vjerovanje koje je bilo prisutno u drevnom Egiptu, a prema kome je centar uma upravo srce.
Zanimljivo je pomenuti da je dio postavke Egipatskog muzeja, koji se nalazi u Kairu i stela, odnosno svojevrstan nadgrobni spomenik sveštenika Nesmina. Na oko dvije stotine kilometara udaljenosti od Luksora je 1885. godine otkrivena ta stela i na osnovu nje se mnogo toga saznalo o Nesminu.
U unutrašnjosti ovoja mumije otkriven je i papirusni svitak, koji se smatra i vrlo značajnim otkrićem u vezi sa Beogradskom mumijom. U pitanju je takozvana Knjiga mrtvih, koja je otkrivena u blizini Nesminovog srca, piše Ona.rs.
Oznake: Beogradska mumija
Banski dvor u junu: Više od 30 kulturnih događaja, počinje koncertna sezona u Art dvorištu
