Magazin 29.02.2016.

Manjak hormona vodi u depresiju

ČITANJE: 2 minute
dr depresija_620x0
Depresija i anksioznost su čak pet puta češći kod pacijenata sa smanjenom funkcijom štitaste žlijezde! Ovi poremećaji su u porastu i kod nas, prvenstveno kod žena koje imaju hipotireozu.

Ova oboljenja povezuje isti uzrok – stres, ali i gotovo isti simptomi. Stres kao moćan faktor aktivira autoimuni odgovor, pa nastaju bolesti štitaste žlezde, dok se i u osnovi depresije često nalaze upravo stresogeni faktori.

Nerijetko se dešava da se pacijenti neuspješno liječe od depresije, a ne znaju da im štitasta žlijezda ne funkcioniše pravilno već godinama.

I kod depresije i kod hipotireoze javljaju se isti simptomi: gubitak interesovanja, bezvoljnost, promjene raspoloženja i hronični umor. Zbog ovih tegoba pacijenti sa poremećajima štitaste žlezde često zalutaju kod psihijatra.

Profesor dr Svetlana Jelić, endokrinolog u KBC “Bežanijska kosa”, kaže da je veza između tiroidnih hormona i procesa u mozgu jasna:

– Kada kod djece na primer, nema tiroidnih hormona, onda je mentalni i tjelesni razvoj usporen. Na sreću, ti poremećaji mogu već na rođenju da se dijagnostikuju i liječe. Kod odraslih, tiroidni hormoni utiču na metaboličke procese, odnosno određuju kako će mozak da iskoristi sve supstrate za njegovu funkciju i rad.

Povezanost oboljenja štitaste žlijezde i nastanka depresije, međutim, nije ni u naučnim krugovima precizno utvrđen. Sistem žlijezda sa unutrašnjim lučenjem je kompleksan, a štitasta žlijezda reguliše i rad drugih žlijezda, i njeno funkcionisanje je tjesno povezano sa radom centralnog i autonomnog nervnog sistema. Samim tim, kaže naša sagovornica, teško je precizno razjasniti sve mehanizme i veze određenih procesa u ovom sistemu.

Iako su klinički povezani, liječenje, odnosno nadoknada hormona štitaste žlijezde, ne utiče uvijek značajno na poboljšanje depresivnih poremećaja i rijetko ih potpuno eliminiše. Ali ne znači uvijek da pacijent sa ovim udruženim bolestima mora da se liječi i kod endokrinologa i kod psihijatra.

– Nekada su depresivni simptomi dio kliničke slike smanjene funkcije štitaste žlijezde. Pacijent dakle, ima depresivne simptome, ali nema depresiju. S druge strane, imamo one koji su liječeni od depresije, a tek kasnije im je utvrđeno da imaju i probleme u radu tireoidne žlijezde – objašnjava dr Jelić.

Ono što otežava kontrolisanje depresivnih pacijenata sa poremećajima u radu štitaste žlijezde jeste i neusaglašenost endokrinologa oko toga kada treba započeti terapiju. I, da li treba svakog pacijenta kod koga se otkrije depresija poslati na analizu hormona štitaste žlijezde.

– Nedavno je moja mlađa koleginica završila istraživanje o povezanosti klinički neispoljenih poremećaja štitaste žlijezde sa depresijom i kvalitetom života. Rezultati su pokazali da su pacijenti, kod kojih funkcija štitaste žlijezde nije bila značajno narušena, već “na granici”, imali lošiji kvalitet života i to posebno u mentalnoj sferi – dodaje dr Jelić.

(Novosti.rs)